به یادسیدجوادذاکر

حضرت قرآن ناطق.... به خدا رسیدنتان مبارک

beyadeseyed — Thu, 10 Sep 2009 20:50:08 GMT

آقای من ....

سرتان درد میکند؟ فرق شکافته مگر بی درد می شود؟!

من چقدر خودخواهم که از درد سر خود پیش شما میگویم....

مولای مظلوم....

دلتان درد میکند ؟ دل شکسته مگر بی درد می شود ؟!

میدانم پهلوی شکسته بی بی دلتان را بدرد آورد.

من چقدر بی انصافم، که از دل شکسته خود برایتان میگویم....

شرمنده ام مولود کعبه....

میدانم این روزها انقدر آمار خطاهایم بالا رفته که دیگر روی شفاعت خواستن

از شما را ندارم.

اما به دریای بی کران کرامت و مهربانی شما هنوز امیدوارم ....

جای تو در این دل شیدای ماست...هر که مجنون تو شد لیلای ماست

beyadeseyed — Fri, 07 Aug 2009 09:04:18 GMT

مولا جان!

از ازدحام این همه حسرت خسته ام.از دردهایی که پشت سر هم صف بسته اند

و مدام دلم را لگد می کنند.

چشمهایم درمانده شدند بس که دنبالت گشتند و نیافتند.

بغض هایم سنگ شدند از صبر، لحظه هایم زهر شدند از انتظار.

آخر تو که می دانی چقدر عاشق بارانم.

چرا یکشب به ضیافت شهاب باران چشمهایت دعوتم نمی کنی؟

به مهمانی نور و لبخند و اشک نمی خوانی ام؟

بیا بخوان از نجوای خاموشم درد را، از تمنای دلم حسرت را،

از سکون چشمهایم خروش هزاران رود را...

بخوان که فقط چشمهای تو توان خواندن دارند باقی همه دیوارند...

بیا و از افق سپید امید طلوع کن.بیا و بر عقده های دل ببار،

بیا گل را نور را و خدا را تلاوت کن.

مولاي من!

تنگناي دل خسته و تنهاي مرا رهگذري جز تو نمانده است،

و كاش رد عبوري از تو ،در صحن و سراي دل خونين و چشم اشكبارم ماندگار مي شد...

و سلام علی آل یاسین...

میلادمولاعلی(ع)...

beyadeseyed — Sat, 04 Jul 2009 22:23:18 GMT

ازمولاگفتن، نه در توان محدود ذهن‏های ماست که راهی به افلاک عظمت او نداریم

و نه حتی در قدرت واژه‏ها که جرعه‏هایی از اقیانوس وجود او را به سطر آورند،

ولی به رسم ادب، به از ثواب و به قصد خوشه‏چینی از خرمن بی‏کرانه وجودش،

ظرف کوچک ادراکمان را زیر باران عظمت او گرفته‏ایم.

این سطرهای ناچیز نیز به این نیت نگاشته شده‏اند.

مولای عاشقان، غرق در گناه و خواری، میلادتان را جشن میگیریم و از شما

طلب مغفرت می کنیم که ما را بیامرزید....

میلادتان را نتوان به دیگران تبریک گفت،

که اگر ذره ای فکر کنیم و بدانیم که شما چه بودید، شرمنده می شویم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ته نوشت:

- کاش دمی مهلتی بدهی به چشمانم، حرفها برایت دارند این بی نوایان

- در اعتکاف راهم ندادند.

اما دلم بیقرار است و ساعتها نادعلی خواندن را طلب میکند،

برای خودم که هیچ نمیخواهم،
- نیتم هم مال تو - !

ناد عليا مظهرالعجايب، تجده عونا لک فی النوايب

لی الی الله حاجتی و عليه معولی کلما امرته ورميت منقضی فی ظل الله و يظلل الله

لی ادعوک کل هم وغم سينجلی

بعظمتک يا الله

بنبوتک يامحمد

بولايتک ياعلی ياعلی ياعلی

امروز روزی است که آفتاب از کویر طلوع نمی کند !

beyadeseyed — Thu, 18 Jun 2009 21:27:18 GMT

خداوندا ... چه سری در ۲۹ خرداد است..

تو خود می دانی که تو را با او شناختم ! محمد را با او و خویش را هم با او !!

چه بنویسم که بزرگان عالم همه در ستایش او خط ها نوشته اند و حال این منم !

چند دقیقه وقت صرف کسی که همه چیز به من داده و من سعی می کنم از زیر دینش

خارج شوم !مگر می شود؟

آری، مگر می شود کسی را که همه چیز به تو بخشیده ، با چند جمله وصف کنی ؟

وصفش همان به که پروردگار خویش در قرآن می گوید :

ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِي وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا

اين از نشانه‏هاى [قدرت] خداست‏خدا هر كه را راهنمايى كند او راه ‏يافته است

و هر كه را بى‏راه گذارد هرگز براى او يارى راهبر نخواهى يافت...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شریعتی نسیم تند و زودگذری بود که سکوت امن حاکم بر کویر زندگیمان را به

طوفان مبدل ساخت و خورشیدی که شب سرد قلبمان را گرمی و روشنی بخشید

در سحرگاه یکشنبه ۲۹ خرداد ماه تاریخ ایران لرزید و دردی جانکاه بر پیکر سرزمین

ایران وارد شد،دردی را که هیچ وقت التیامی نیست، آری قلبی که برای بهروزی و آزادی

انسانها میتپید و روحی که از عشق به خدا و مردم لبریز بود،در بارورترین دوران حیات

از تپش بازماند و همه آنهائی را که با خلق و خوی و صفا و روح پاکش مانوس بودند

در غم و اندوه نشاند.آری دکتر شریعتی رفت و چهره در خاک کشید و کویر

بی نگهبان ماند و بی پاسدار

اکنون کارم سفر است

مسافری تنهایم

که در زبر کوله باری سنگین ،پشتم خم شده

و استخوانهایم به درد آمده است

و میروم و راه طولانی لحظه ها

در پیش رویم تا افق کشیده شده است

و از هر منزلی تا منزل دور دست دیگر ،لحظه ای است.

و این چنین من باید صد هزار ،میلیون ها لحظه

را طی کنم.

تا برسم به یک روز

(دکتر علی شریعتی)

سالروز شهادت ابر مرد تاریخ ایران و متفکر بزرگ ایران دکتر علی شریعتی

را به تمام یاران و دوستان واقعی آن بزرگمرد تسلیت عرض میکنم.

۲۹ خرداد ، سالروز عروج آسمانی دکتر تنهای مزینان گرامی باد...................

انتخابات دهم...

beyadeseyed — Wed, 10 Jun 2009 13:21:18 GMT

میرحسین موسوی:

من دغدغه دارم که اينروزها

در سرزميني زندگي ميکنم

که در آن دويدن، سهم کساني است که نميرسند

و رسيدن، حق کسانيست که نمي دوند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-

من ، همین من ساده ، همین که روزی از صداقت می گفت و هنوز هم می گوید

به " فرزند دروغ و فریب خلق " سلام نمی کنم .

من ، همین من ساده ، از چهره ی کریه نیرنگ و نفاق بیزارم .

من ، همین من ساده ، با تمام قلبم " میر حسین " را باور دارم ...

اینها یعنی باور امروز من و هرکه از دروغ بیزار است...

کسی میگفت شجاعانه دروغ گفتن مباهاته...وای بر ما که آلوده ی گناه شدیم...

وای بر ما اگه دل بسپاریم به کسی که ...ببخشید...اما کدوم مردی

ادعا, حرف و نظر و شعارش رو از یاد میبره؟

نه.... من, همین من ساده به فرزند دروغ و فریب خلق " سلام نمی کنم .

زنده باد کسی که کرامت و احترام رو برتر از پول میدونه....

جاودان باد صدای هر کسی که معتقد باشه صداقت سرمایه ی انسانه....

گوش من لایق شنیدن راستی و صداقته , نه فریب و دروغها...

ادب مرد به ز دولت اوست....

سبز باشید.

یا صاحب الزمان .... عرض تسلیت مولایم

beyadeseyed — Wed, 27 May 2009 22:05:18 GMT

السلام علیک یافاطمة الزهرا(س)...

این قدرپی قبرمن مظلومه نگردید

هرجادلتان می شکندقبرمن آنجاست

هرجاکه عزابرمن مظلومه گرفتند

ساکت ننشینیدحسین وحسن آنجاست...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

كجاست مدينه ؟ ميپرسد دل غريبم وتو شايد ميگويي شهر سوزان مردمان ساده !

شهر نخل هاي پر خرما ، ....نه! شهر پيامبر ! اما دلم نميپذيرد تعريف ساده تورا !

چه ، غربتش را كجا معنا كردي تو؟ تو كجا گفتي مدينه يعني عشق ...

تو كجا گفتي مدينه يعني كوچه هاي بني هاشم ؟ ...

تو كجا نشانم دادي آن خانه ي رويايي را كه مركز همه خوبي هاي عالم بود.

خانه اي كوچك ته كوچه عشق !

بگو برايم كه چه شاد شدي آن زمان كه بين مردمانت پيوند برابري وبرادري برقرار شد !

بگو ! بازهم از معرفت مردمانت بگو...

از روزگار غمت بگو مدينه ! از شهداي احد...نه كمي عقب تر ! از رشادت علي در بدر برايم بگو .

كمي بخند مدينه ! از عشق برايم بگو ! از عشق علي ! از حيا وشرم علي براي درخواست همدمش زهرا !

معنا كن برايم لبخند رضايت زهرا و خوشحالي پيامبر را ! ....آن عروسي ساده ،

آن پيوند آسماني را برايم معنا كن مدينه!

برايت ماجراي غدير را گفته اند؟

پس توهم برايم بگو . بگو از راز دستي كه به نشانه ولايت بالا برده شد. بگو عهد كردن يعني چه ؟

برايم پايبندي به عهد را معنا كن !! و از آن رازي بگو كه بابا در گوش دخترگفت و

چهره دختر گل انداخت ! بگو پيوند بابا ودختر ناگسستني است !

بگو دختر طاقت درد بابا را ندارد!حق داري مدينه ! درد آور است !

چه كشيدي وقتي ديدي علي را كه وجودش وقف اسلام بود كنار زدند! ته دلت چه بود وقتي همسر زهرا

صاحب ذوالفقار و جانشين پيامبر را از حق ولايت محروم كردند.

ميدانم. درد آورتر وقتي بود كه سكوت علي را براي حفظ اسلام ديدي ! ........

چه كشيدي تو مدينه !

بغض گلويت را رها كن ! بگو وقتي زهرا را نامردان روزگار

تحقير كردند، وقتي فدك را غصب كردند، علي چه كشيد. ....ميگريي مدينه ؟!

ياد سيلي بر گونه زهرا افتادي؟ هق هق گريه ات را ميشنوم !ياد در و ديوار...واي مدينه ،

چه كشيد زهرا...نه ! چه كشيد مولا ! ....چه كشيد در وديوار كه آه زهرا را پنهان كرد در سينه اش !

چه دل پري داري ! ولي باز هم برايم بگو...بگو از بگو ..فرياد بزن كه زينب بي مادر چه كند؟ !

وصيت زهرا چه مسئوليتي گذاشت بر شانه اش !از اشك هاي فرو خورده فرزندان زهرا بگو....

كه تو آگاهي از قبر زهرا ومن ...خوش به حالت ! چه لياقتي....

انا لله و انا الیه راجعون...

beyadeseyed — Sun, 17 May 2009 20:20:18 GMT

روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی ، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان

حضرت آية الله العظمی محمد تقی بهجت « رحمة الله علیه »

به ملکوت اعلی پیوست ،

این مصیبت عظمی را به ولی الله الاعظم « عجل الله تعالی فرجه الشریف »

و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم .

مراسم تشییع پیکر مقدس آن عبد صالح ، روز سه شنبه مورخ 29 / 2 / 88

ساعت 10 صبح از میدان جهاد واقع در خیابان باجک ( 19 دی )

به سوی حرم مطهر فاطمه معصومه « سلام الله علیها » انجام خواهد گرفت .

منبع: www.mtb.ir (پایگاه اطلاع رسانی معظم له)

شایداین جمعه بیاید....شاید....

beyadeseyed — Thu, 12 Feb 2009 21:37:18 GMT

سلام آقاجون

پُر از تنهاييم آقا جون ،

پُر از زخمايي كه از غربت تو به دوش خسته‌‌مون زده شده ،

پُر از بغضايي كه ديگه مَحرمي نيست ، سر به شونه مهربونيش بگذاري

و بي توجه اغيار به اشك جاريش كني و آروم بگيري ،

پُر از درديم اي غايب از نظر ،

پُر از بي تو بودن .....................................................

اين سلسله غم كي سر مي‌ياد آقاي مهربونم ؟؟؟

كي ميايي كه شنونده همه حرفا و بغضاي تنهايي ما باشي ؟؟؟

جات هميشه سبزه ............ اما ................ خاليه ، خالي

كي پُر ميشه ردپاي خالي تو وقتي از حرير سبز دلنوازيت پا روي دل ما مي‌گذاشتي ؟

اين منم ....... ناشناس‌ترين به تو ، به قبله عشق تو ، به حرير سبز نگاه تو ، به

همنشيني با قلب مهربون تو ،

اين منم ....... قريب‌ترين به غربت تو

آه ه ه اي نگار نازنين من

(چه اشكها كه بر كوير دل روان شد ..... نيامدي)

شام غریبان...

beyadeseyed — Wed, 07 Jan 2009 20:27:18 GMT

صدای شیهه ذوالجناح می‏آید؛ آسیمه سر به سمت تل زینبیه می‏دود!

و نگاهش به گودال قتلگاه دوخته می‏شود.

اینک، نوبت فرشتگان است که با «وامصیبتا»، «وامحمّد! »، «واعلیا»

زینب را همراهی کنند!

امّا نه توان رفتن دارد، نه تاب ماندن! نه توان گریه دارد، نه تاب فریاد!...

و این تازه قسمتی از تصاویر روز است؛

وای از دل زینب! وای از شام غریبان!... اصلاً عاشورا هم روز توّلد زینب است،

هم روز وفاتش!

اصلاً زینب و اسارت یعنی: پل دوزخ و بهشت!

یعنی: حضور قیام حسینی در خارج از صحنه کربلا!

تو کیستی، بانو! تو از کدامین ستاره اُفول کرده‏ای؟ مگر فرزند آدم و حوا،

آن همه سختی و رنج را می‏توانست تحّمل کند؟!

تو کیستی، بانو! که حتی هنگام شهادت فرزند به خاطر ایثارت،

به خیمه پناه بردی تا احساس شرم بر نگاه برادر ننشیند!

تو کیستی، بانو! که هم زبان صبر علی هستی، هم مایه آرامش حسن

هم آرام بخش دل پر تلاطم حسین هستی، هم دلگرمی و پشتوانه علی بن حسین

تو کیستی، بانو! اگر خواهری افتخار است، پس «خواهر یعنی زینب!» فقط زینب!

بانو! ای صلابتِ یقین! سخنت انگار از زبان پیامبران جاری‏ست!

این سخن تو بود، یا صدای علی بود که از حنجره تو برخاست؟

چه زیبا می‏شکستی غرور بت‏های دار الاماره نشین را!

بیانت سوره سوره و آیه آیه، قرآن است!

بانو! آن جا که تو ایستاده‏ای، همان جاست که موسی برهنه پاشد و به تجلّی

ذات الهی سلام کرد

همان جاست که پر جبریل را، آتش غیرت سوزاند!

همان جاست که خداوندبزرگ امر فرمود به پیامبر (ص) که:

اِقرأ بِاسْمِ رَبِکّ الَّذی خَلَقَ؛... سخن بگو، بانو!

تا عرشیان، دختر علی و فاطمه را بهتر بشناسند! ـ گو این که ابن‏مرجانه

با جهالت تمام تو را نشناسد...

سخن بگو، بانو! که این افتخار، تنها ارزانیِ «کلیم» نشده است.

سخن بگو، بانو! به جای آن حنجره خونین!به جای آن خورشیدهای آرمیده بر نیزه‏ها!

حتی از زبان آن شیر خواره که حنجره داوودی‏اش بوسه گاهِ ناوک صیادان شد!

سخن بگو، بانو!

تا چوب خیزران، سکوت زمین را، با زخم زبان‏هایش نشکند! سخن بگو، بانو!

که تاریخ، در انتظار طلوع زینب (س) از مشرق اسارت است تا مفهوم آزادی را

به بشریّت نشان دهد! سخن بگو، بانو!

كدام عاشق، معشوقه شده بود

و كدام معشوقه، عاشق

زينب بالاي ني بود يا

حسين بر چوبه ي محمل....

يا زينب الحسين....

عاشورای حسینی...(مکن ای صبح طلوع)

beyadeseyed — Tue, 06 Jan 2009 20:14:18 GMT

ميخواستم شروع کنم به حرف زدن

ولي نشد

از کجا بگويم؟ازکه؟از خودم يا زندگيه سراسر درد!

و اين درد عشق توست، که از درونم ميجوشد

و نم نم باراني ميشود

در حوالي دلم

و کوچه پس کوچه هاي خاکي دلم را بوي نمش پر ميکند!

آري حسينم!

اين اشک عشق توست

و اين درد ، که قلبم را به تپش وا ميدارد

درد عشق توست!

و اين ميشود که هميشه ي خدا

دلم بارانيست!

پس بدان عزيز دل زهرايم!

باران را دوست دارم

بخاطر تو!

و تو چه خوب مرهم دلم بودي در اين سالها!

چه خوب دردم را فهميدي!

و چه زيبا جواب السلام عليک يا اباعبدللهم را دادي!

اينقدر زيبا که چتر ميشود، براي دل هميشه پاييزم

آري حسينم!

منم دختري ،از قبيله ي عشق خواهرت ميروم تا جاده ي بي انتهاي قلب دخترت!

و من خاک ميشوم براي پاهاي کودکانه ي رقيه ات

و ميميرم براي اشکهاي ذلال و غريبانه ي رقيه ات!آخر من هم بابايي ام!

آي سکينه ي بابا!دل هميشه باراني مرا درياب!

و من دخيلم به گهواره ي سبز اصغرت!

حسين جانم!

آن روز ظهر!لبهاي شش ماهه ي تو خشک شدو اين شد که دل من

براي عمري باراني بماند!و گلوي طفلت را...

و اين باعث شد که بغضي در سراسر عمرم در گلويم خفه شود...

حسينم!

ارباب غريبم!عشق را فهميدم ...چون تورا فهميدم!

چه کسي ميگويد که فهميدن تو سخت است؟

عشق تو خاکي ترين و ساده ترين عشق است!

عشق تو خود تربت است!و نذر کردم دلم را براي تو

جان بي مقدارم را فداي لبخند رضايت فرزندانت ميکنم!

ميداني که قبل از شير مادرم تربت تو را خورده ام!

منم!انس گرفته با تربت تو!

کربلاي تو در خون من است ...پس چه عجب!؟

که وقتي اسمت!

نه حتي يادت...

مثل قاصدکي از کنار دلم ميگذرد...دلم باراني ميشود!

مثل روزهاي بهار!ببار باران

ببار....

حسين جانم!

کاش کربلا اشک ميشدم روي لبهاي علي اصغرت!

کاش...

کاش مشک ميشدم براي عباست...و عباس و عشق

و عباس و الگوي عشق من ...و چه زيباست براي عباس، ذوق کردن!

کاش بودم در آن ظهرو مرحمي بودم براي دل صبور زينبت

کاش...

کاش سنگ صبور دل ربابت بودم...چطور قدر بدانم اين اشک را؟!

ممنونم آقا...اگر مرا به اين دل باراني مهمان نميکردي!

چطور دوري مهديت را تحمل ميکردم؟چطور از خودم !از اين چشمهايم شکايت کنم؟

حسينم!

مرا به سپاهت دعوت کن!مرا بخوان

به حق 72 کبوتر همراهت...

مظلوم نمايي نميکنم!

ولي غريب نوازي کن آقا...