از مولا گفتن، نه در توان محدود ذهن‏های ماست که راهی به افلاک عظمت او نداریم و

 نه حتی در قدرت واژه‏ها که جرعه‏هایی از اقیانوس وجود او را به سطر آورند،

ولی به رسم ادب، به از ثواب و به قصد خوشه‏چینی از خرمن بی‏کرانه وجودش، ظرف

کوچک ادراکمان را زیر باران عظمت او گرفته‏ایم.

این سطرهای ناچیز نیز به این نیت نگاشته شده‏اند.

مولای عاشقان، 

غرق در گناه و خواری، میلادتان را جشن میگیریم و از شما طلب مغفرت می کنیم که ما را بیامرزید....

میلادتان را نتوان به دیگران تبریک گفت،

که اگر ذره ای فکر کنیم و بدانیم که شما چه بودید، شرمنده می شویم.

ته نوشت:

- کاش دمی مهلتی بدهی به چشمانم، حرفها برایت دارند این بی نوایان

ناد عليا مظهرالعجايب، تجده عونا لک فی النوايب
لی الی الله حاجتی و عليه معولی کلما امرته ورميت منقضی فی ظل الله و يظلل الله
لی ادعوک کل هم وغم سينجلی
بعظمتک يا الله
بنبوتک يامحمد
بولايتک ياعلی ياعلی ياعلی

 نیابیدمرا به جستجوی من دیگری رفته است...

اي فاطمه !

عشق را از تو بايد آموخت،

و مناجات و عبوديت را،

و صميميت را،

و خدا را هم،

بايد از کلام تو شناخت،

که خانه دل از نام تو عرفان دارد.

سلام بر تو اي ژرفاي آفتاب آفرينش!

خجسته زاد روز يگانه زن آفرينش،

حضرت صديقه کبري، فاطمه زهرا عليها السلام

و بزرگداشت مقام زن و روز مادر گرامي باد!

یازهرا(س)...